อืม...หมายเลขสี่นี่ เธอก็ไม่ชอบเอาเสียเลย

มันอัปมงคลเกินไป

หลังจากถอนหายใจแผ่วเบา เธอก็ยังคงเชื่อฟังเลือกที่จะปะปนอยู่ในกลุ่มสิบคนของตนเอง ตั้งใจฟังคนอื่นๆ ปรึกษาหารือหาทางรับมือ

จะไปหาสายพันธุ์ต่างพิภพที่ไหน? จะวางกำลังพลอย่างไร? จะจับสายพันธุ์ต่างพิภพได้อย่างไรและหลีกเลี่ยงไม่ให้พลเรือนทั่วไปบาดเจ็บให้มากที่สุด?

ในหมู่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสังกัดกรมปฏิบัติการที่สี่ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของพวกเขาในขณะนี้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหนุ่มนายหนึ่งเดินเข้ามาส่งแผ่นจออิเล็กทรอนิกส์ให้พวกเขา

ม่านแสงสีเขียวของหน้าจอส่องฉายขึ้นกลางอากาศ ทำให้ทุกคนมองเห็นได้

ในม่านแสงนั้นปรากฏภาพแผนที่ ซึ่งน่าจะเป็นแผนที่ของรัฐเรกาเคน โดยมีจุดต่างๆ กว่าสี่สิบแห่งถูกวงกลมสีแดงล้อมรอบไว้ ดูโดดเด่นเป็นพิเศษ

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแนะนำอย่างตั้งใจว่า “สี่สิบสามจุดที่ทำเครื่องหมายไว้นี้ คือสถานที่ที่พบศพผู้เสียชีวิต”

เขาเลือกวงกลมสีแดงวงหนึ่งแบบสุ่ม จากนั้นใช้มือทั้งสองข้างวาดไปมาในอากาศ วงกลมนั้นก็ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนปรากฏภาพถนนและอาคารสองข้างทางอย่างชัดเจน บริเวณหน้าร้านค้าแห่งหนึ่งที่ดูจากภายนอกเหมือนร้านขายเครื่องมือช่าง มีแถบสีเหลืองกั้นเขตอยู่ และมีคนเดินผ่านหน้าประตูพอดี

ถูหรานเพิ่งตระหนักว่าสิ่งที่พวกเขากำลังเห็นอยู่นี้คือภาพจากกล้องวงจรปิด

ภาพจากกล้องซูมเข้าไปอีกครั้ง จนกระทั่งเข้าไปในร้านค้า ภาพภายในร้านค้าแบบสามมิติก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ถูหรานคาดเดาว่าภาพที่เห็นในขณะนี้น่าจะไม่ใช่ภาพจากกล้องวงจรปิด เพราะมุมอับหลายจุด เช่น หลังประตู ตอนนี้ก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน บางทีนี่อาจจะเป็นเทคโนโลยีการถ่ายภาพโฮโลแกรมของรัฐบาลกลาง ที่สามารถจำลองฉากทั้งหมดให้เป็นสามมิติได้อย่างสมบูรณ์

ถูหรานนึกถึงแหวนถ่ายภาพโฮโลแกรมของเธอ หลังจากถ่ายทำเสร็จแล้ว ผลลัพธ์ที่ได้จากการประมวลผลของสถาบันวิจัยก็คงจะเหมือนกับภาพที่เห็นตรงหน้านี้

จากภาพที่เห็นในขณะนี้ นี่เป็นร้านขายเครื่องมือช่างจริงๆ เครื่องใช้ไฟฟ้าเก่าๆ ที่กระจัดกระจายกองเต็มชั้นวางสินค้า สิ่งเดียวที่แตกต่างจากร้านขายเครื่องมือช่างในความทรงจำของถูหรานคือ บนชั้นวางสินค้าที่นี่มีกะโหลกศีรษะจักรกล แขนขาจักรกลที่ขาดวิ่น และดวงตาเทียม สายไฟที่ซับซ้อนเชื่อมต่อพันกันอยู่ภายนอก

สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ถูหรานไม่เคยเห็นมาก่อน

กล้องเคลื่อนที่วนรอบร้านขายเครื่องมือช่าง แล้วหยุดนิ่งอยู่ที่พื้นมุมหนึ่ง

กล้องซูมเข้าไปใกล้

เป็นศพที่ถูกจำลองสภาพไว้อย่างสมบูรณ์

ท้องที่แฟบเหี่ยว ริมฝีปากซีดไร้สีเลือด เบ้าตาลึกโหล รูปร่างผอมแห้ง ซี่โครงปรากฏรางๆ ใต้เสื้อผ้าที่หลวมโพรก

เพียงแค่กวาดสายตามองแวบเดียว ถูหรานก็ตัดสินได้ว่าอวัยวะภายในทั้งหมดในช่องท้องของศพถูกควักออกไปแล้ว แม้แต่จากระดับความลึกของเบ้าตา ก็บ่งบอกว่าลูกตาของศพก็หายไปด้วย ถูหรานคาดเดาว่าไขสันหลังของเขาก็น่าจะถูกดูดกินจนหมดเกลี้ยง

นี่น่าจะเป็นจุดจบของผู้ที่ถูกสายพันธุ์ต่างพิภพสิงสู่ กลายเป็นร่างเปล่าที่มีแต่โครงกระดูก

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกล่าวว่า “นี่คือเจ้าของร้านขายเครื่องมือช่าง ลูกค้าพบศพของเขาในร้านเมื่อเช้านี้”

จากนั้นเขาก็ใช้มือเลื่อนภาพอีกภาพหนึ่งขึ้นบนม่านแสง ในภาพเป็นศพที่มีสภาพการตายเหมือนกับเจ้าของร้านขายเครื่องมือช่าง “นี่คือศพที่เราพบในลิ้นชักใต้เคาน์เตอร์เก็บเงินของเจ้าของร้านขายเครื่องมือช่าง ภาพจากกล้องวงจรปิดแสดงให้เห็นว่าเขาเป็นลูกค้าคนแรกที่เข้าร้านเมื่อเช้าวานนี้”

ถูหรานเริ่มคาดการณ์ได้บ้างแล้ว สายพันธุ์ต่างพิภพสิงสู่ร่างลูกค้าที่เข้าร้านขายเครื่องมือช่าง จากนั้นก็หมายตาเจ้าของร้าน จึงเข้ายึดร่างของเจ้าของร้าน และนำศพของลูกค้าไปยัดไว้ในลิ้นชักเก็บเงิน และตอนนี้เจ้าของร้านขายเครื่องมือช่างตายแล้ว นั่นหมายความว่าสายพันธุ์ต่างพิภพได้เปลี่ยนไปสิงสู่ร่างอื่นอีกแล้ว

(จบตอนที่ 30)