“หลังจากนั้น คุณอีแกนก็อยู่ที่ฟาร์มตลอดมา” ชายผิวดำเล่าต่อ “กระทั่งถึงวันเกิดของภรรยา หลังจากนั้นเขาก็ไปดูข้าวสาลีฤดูใบไม้ผลิที่เพิ่งปลูกใหม่ในทุ่ง แล้วก็ไปที่คอกม้าเพื่อให้อาหารม้าตัวโปรดของเขา”

“ให้อาหารม้า?” ถูหรานตั้งคำถาม “จากคำให้การก่อนหน้านี้ของคุณ คุณบอกว่าคุณไปพบคุณอีแกนนอนอยู่บนกองหญ้าในระหว่างที่คุณไปให้อาหารม้า”

“ครับ” ชายผิวดำยอมรับ และมองถูหรานอย่างตั้งใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงถามเช่นนั้น

“ในเมื่อคุณอีแกนไปให้อาหารม้าแล้ว ทำไมคุณถึงต้องไปอีกครั้ง?” ถูหรานจ้องชายผิวดำ

ชายผิวดำชะงักไปครู่หนึ่ง “เอ่อ...คืออย่างนี้ครับ บางทีผมอาจจะพูดไม่ชัดเจน ทำให้คุณเข้าใจผิด คุณอีแกนทำฟาร์มม้าขนาดใหญ่ มีม้าหลายตัว แต่ม้าตัวโปรดของคุณอีแกนมีเพียงตัวเดียว คุณอีแกนแค่ไปให้อาหารม้าตัวโปรดของเขา ไม่ได้ไปให้อาหารม้าทั้งหมด”

ถูหราน “...”

ตัวตลกกลับกลายเป็นเธอเองเสียได้

“คุณทูบิน เชิญคุณเล่าต่อไปได้เลยครับ” ถูหรานคลี่ยิ้มอย่างสุภาพ มองไม่ออกเลยว่าเมื่อครู่เธอรู้สึกกระอักกระอ่วนเพียงใด

“อ้อ ครับ” ทูบินไม่ได้ถือสาที่ถูกขัดจังหวะเมื่อครู่ “พอใกล้ค่ำ ผมไปเติมหญ้าที่คอกม้า แล้วก็เห็นคุณอีแกนนอนคว่ำหน้าอยู่ในกองหญ้า ผมเรียกเขาไปสองสามครั้ง เขาไม่ตอบ ผมก็รู้สึกถึงความผิดปกติ รีบเข้าไปพลิกร่างเขา ก็พบว่าร่างกายนิ่มมาก เหมือนกับว่า...เหมือนกับว่าไม่มีกระดูกเลย”

จากการชันสูตร อีแกนไม่มีกระดูกจริง ๆ กระดูกทั่วทั้งร่างถูกดึงออกไป เหลือไว้เพียงกองเนื้อเหลว

สภาพศพช่างน่าสยดสยอง

ในที่สุดคนกลุ่มหนึ่งก็เดินมาถึงกองหญ้าที่พบศพเคนนี อีแกน ถูหรานสังเกตเห็นว่าน้ำตาของทูบินไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ในชั่วพริบตา

ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างนายกับบ่าวจะดีมาก

ถูหรานและติงไหน่ชิงยกแผงกั้นเข้าไปในพื้นที่ปิดกั้นพร้อมกัน

ที่เกิดเหตุสะอาดสะอ้าน กองหญ้าที่พบศพยังคงอยู่ เพื่ออำนวยความสะดวกในการสืบสวนของเพื่อนร่วมงาน รัฐบาลกลางได้ออกประกาศตั้งแต่เนิ่น ๆ ให้ผู้เสียชีวิตเหล่านี้ยังไม่ต้องนำไปฝัง ควรปล่อยไว้ในที่เดิม เพื่อให้ผู้บุกเบิกทำการสืบสวนและคืนความยุติธรรมให้แก่ผู้ตาย

ลักษณะภายนอกของศพไม่แตกต่างจากข้อมูลที่ได้รับ ตามคำให้การของแพทย์นิติเวช เวลาเสียชีวิตคือหกโมงเย็นของเมื่อวาน

กองเนื้อเหลว นอนแผ่เหมือนน้ำอยู่บนกองหญ้าสีเหลืองซีด ศพถูกพลิกหงาย ติงไหน่ชิงเหยียบกองหญ้าเข้าไปใกล้ แล้วเปิดเสื้อเชิ้ตของศพขึ้น บนท้องสีซีดที่มีรอยด่างของการตาย มีรูขนาดเท่ากำปั้น ดูน่าขนลุกเป็นพิเศษ รอบ ๆ รูมีจุดสีแดงคล้ายรอยเลือดที่เกิดจากการแทงด้วยเข็มหัวโต

ถูหรานพยายามนึกว่าสายพันธุ์ต่างพิภพชนิดใดโจมตีมนุษย์แล้วจะทิ้งร่องรอยบาดแผลเช่นนี้ไว้ แต่น่าเสียดายที่เธอไม่พบข้อมูลใด ๆ

จนถึงขณะนี้ รัฐบาลกลางยังมีความรู้เกี่ยวกับสายพันธุ์ต่างพิภพไม่มากนัก “เขตแดน” ก็เพิ่งจะเปิดเผยส่วนหนึ่งของปริศนาให้รัฐบาลกลางได้รับรู้เท่านั้น

ในขณะนี้ยังไม่สามารถได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ใด ๆ จากศพ

ทั้งสองกระโดดลงจากกองหญ้า ติงไหน่ชิงถามทูบินว่า “ฟาร์มอยู่ห่างจากตัวเมืองเท่าไหร่?”

ทูบินละสายตาจากศพแล้วตอบว่า “สามสิบกว่ากิโลเมตรครับ”

ขณะที่ถูหรานเดินสำรวจรอบ ๆ “ฟาร์มของคุณไม่มีกล้องวงจรปิดเหรอ?”

“กล้องวงจรปิดถูกถอดออกไปหมดเมื่อไม่กี่วันก่อนครับ เพราะจะปรับปรุงคอกม้า คุณอีแกนตัดสินใจจะเปลี่ยนกล้องวงจรปิดทั้งหมดเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดครับ”

ถูหรานพยักหน้า เธอถามจบแล้ว ติงไหน่ชิงก็ถามต่อ “ตั้งแต่เวลาที่ผู้ตายเสียชีวิตเมื่อวานจนถึงตอนนี้ มีคนเข้าออกฟาร์มกี่คน?”

(จบตอน)