ศีรษะของนาญา ริเวร่าบิดหมุนไปจนครบหนึ่งร้อยแปดสิบองศา ดวงตาสีดำสนิทจับจ้องไปยังถูหรานอย่างไม่กะพริบ ในขณะที่งูสีดำมะเมื่อมเลื้อยออกมาจากปากของเธอ เนื่องจากลำตัวของมันใหญ่โตมาก มุมปากของนาญา ริเวร่าจึงฉีกขาดเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ แทบจะฉีกใบหน้าของเธอออกเป็นสองส่วน เลือดสีแดงสดไหลทะลักลงมา

ถูหรานเคยคิดถึงภาพการปรากฏร่างจริงของสายพันธุ์ต่างพิภพไว้สารพัดรูปแบบ แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะได้เห็นฉากที่น่าสะอิดสะเอียนและน่าสยดสยองเช่นนี้

ความหวาดกลัวบีบรัดหัวใจของเธอจนชาหนึบ

ในขณะนั้นเอง งูเหลือมขนาดเท่าเอวเด็กได้อ้าปากกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคม แลบลิ้นสองแฉก พุ่งเข้าโจมตีถูหราน

ถูหรานพยายามอย่างยิ่งที่จะรักษาความสงบ สั่งให้แขนของตนเองมั่นคงในขณะที่ถอยหลังอย่างรวดเร็ว นิ้วเหนี่ยวไกปืนเล็งไปยังดวงตาของงู

ในเมื่อเป็นสายพันธุ์ต่างพิภพ มันย่อมมีลักษณะที่แตกต่างจากงูเหลือมทั่วไป

ยกตัวอย่างเช่น ดวงตาของมันมีถึงสี่ดวง เรียงรายกันในลักษณะคล้ายกับหางนกยูงที่แผ่รำแพน

ความแม่นยำของถูหรานไม่ได้ดีนัก เธอยิงไปถึงแปดนัด แต่เข้าเป้าเพียงนัดเดียว

กระสุนในแม็กกาซีนปืนพกหมดลงแล้ว ถูหรานรีบเปลี่ยนไปใช้ปืนกลมือ

ถึงแม้ความแม่นยำของเธอจะไม่ได้เรื่อง แต่จำนวนกระสุนก็สามารถชดเชยได้

ฝูงชนแตกตื่นวิ่งหนีกันกระเจิงด้วยความตกใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นว่างูยักษ์ตัวนั้นเลื้อยออกมาจากปากของนาญา ริเวร่า เสียงกรีดร้องจึงดังระงม

คนงานที่ยืนอยู่ข้างๆ นาญา ริเวร่าถึงกับขาสั่นระริก ทรุดกายลงกับพื้นจนลุกไม่ขึ้น สุดท้ายจึงได้แต่คลานหนีตายออกจากที่เกิดเหตุ

เนื่องจากมีการเตรียมพร้อมไว้ล่วงหน้า ในขณะที่ศีรษะของนาญา ริเวร่าหมุนไปหนึ่งร้อยแปดสิบองศา ติงไหน่ชิงก็ยกปืนกลมือขึ้นยิงแล้ว

ถูหรานไม่เคยคิดมาก่อนว่าติงไหน่ชิงที่ภายนอกดูอ่อนโยน บอบบาง และไร้พิษสง เมื่อจับปืนกลมือแล้วจะดุดันถึงเพียงนี้ เขากระหน่ำยิงใส่ลำตัวของงูอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ราวกับพยัคฆ์ติดปีก กระสุนทุกนัด “พรุนๆๆ” เจาะเข้าสู่ร่างของงูโดยไม่มีพลาดเป้าแม้แต่นัดเดียว เหล่าทหารที่ประจำการอยู่โดยรอบก็รีบยกปืนขึ้นเล็งไปยังงูยักษ์ แม้ว่าในตอนแรกพวกเขาจะสงสัยในความสามารถของถูหราน แต่เมื่อเห็นว่าเธอสามารถหาสายพันธุ์ต่างพิภพตัวจริงเจอ พวกเขาก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบทำการอพยพผู้คนพร้อมกับระดมยิงอย่างเต็มกำลัง

ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเผชิญหน้าและต่อสู้กับสายพันธุ์ต่างพิภพอย่างแท้จริง ทุกคนจึงงัดเอาความรู้ความสามารถทั้งหมดที่มีออกมาใช้

เจ้างูเหลือมก็น่าสงสาร ร่างกายของมันยังเลื้อยออกมาจากร่างของนาญา ริเวร่าไม่หมด ก็ถูกกระหน่ำยิงด้วยกระสุนจำนวนมหาศาลจากทุกทิศทาง มันดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด บิดลำตัวลื่นเป็นมันเพื่อหลบหลีก กระแสพิษพุ่งออกจากต่อมพิษกระเซ็นไปทั่ว แต่ผู้คนที่เตรียมตัวมาพร้อมแล้วก็สามารถหลบหลีกได้ทั้งหมด

การยิงดำเนินต่อไปเกือบห้านาที ดวงตาทั้งสี่ของงูถูกกระสุนเจาะทะลุทั้งหมด เลือดสีเขียวข้นไหลทะลักออกมา ทั่วทั้งลำตัวเต็มไปด้วยรอยกระสุน

ถูหรานที่อยู่ใกล้ถึงกับได้กลิ่นเหม็นไหม้

แต่มันก็ยังคงดิ้นรนอย่างแข็งขัน ราวกับท่อน้ำที่ถูกกระแสน้ำซัดจนกระเด็นไปมา พยายามหลบกระสุนอย่างสุดกำลังแต่ไร้ทิศทาง แสดงให้เห็นถึงความทรหดของชีวิตมัน

ในที่สุด หลังจากนั้นอีกหนึ่งนาที ร่างกายของมันก็อ่อนปวกเปียก ทิ้งตัวห้อยต่องแต่งกลางอากาศสองสามครั้ง ก่อนที่จะแน่นิ่งไปสนิท

เพื่อความไม่ประมาท การยิงยังคงดำเนินต่อไปอีกหนึ่งนาที กระสุนสามารถเจาะทะลุร่างที่เต็มไปด้วยเลือดและเนื้อของมันได้อย่างง่ายดาย ราวกับการยิงเข้าไปในกระสอบที่ถูกลมพัดจนโป่ง

ถูหรานโบกมือ ทุกคนหยุดยิงทันที มองไปยังภาพอันน่าสยดสยองเบื้องหน้า

กระดูกทั่วร่างของนาญา ริเวร่าน่าจะถูกกัดกินจนหมดสิ้น ท่อนล่างของเธออ่อนยวบยาบราวกับโคลนเหลว นอนแผ่ด้วยท่าทางประหลาด ส่วนท่อนบนยังคงตั้งตรงอยู่ได้ อาจเป็นเพราะยังมีส่วนหนึ่งของลำตัวงูที่ยังเลื้อยออกมาไม่หมดค้ำจุนอยู่

(จบตอน)