[นิยายแปล] รอยประทับลำนำชั่วนิรันดร์

เรื่องย่อ

คืนหิมะตกปีนั้นที่วังเกิดการเปลี่ยนแปลงอำนาจ เขาคือเชลยศึกที่ข้าเก็บกลับมาจากกองซากศพและทะเลเลือด แต่ภายหลัง บนตำหนักเก้าชั้นสูงส่ง ข้ากลับกลายเป็นนักโทษใต้บันไดที่ถูกโซ่ทองคล้องคอโดยเขา ... องค์หญิงใหญ่ผิงหยาง เยี่ยนหลิง ได้เกิดใหม่กลับมาก่อนวันที่แม่ทัพศัตรู เซียวจิ้น จะย่ำแผ่นดินของนางจนแหลกสลาย ชาตินี้นางลงมือก่อน เก็บเขาซึ่งยังเป็นองค์ชายตัวประกันกลับเข้าจวน ประทานชื่อให้ ถ่ายทอดวิชาให้ ทว่าเหยียบย่ำเขาไว้ในโคลนตม ปฏิบัติต่อเขาดุจบ่าวชั้นต่ำที่สุด นางลูบรอยตราที่ต้นคอเขาจากเบื้องสูง พลางกล่าวอย่างดูแคลนว่า “เซียวจิ้น เจ้าจะเป็นสุนัขของข้าตลอดไป” เขาคุกเข่าจุมพิตชายกระโปรงนาง “ข้าน้อยจะปฏิบัติตามบัญชานายท่าน” จนกระทั่งวันนั้น เมื่อจวนองค์หญิงถูกทะเลเพลิงโหมกลืน เขาอาศัยความชุลมุนหลบหนีไป ครั้นวันหนึ่งเขาฉีกกระชากพันธนาการ สวมเกราะกลับมาอีกครา บ่าวรับใช้ในวันวานก็กลายเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นศัตรู นำทัพม้าเหล็กนับแสนนายเหยียบทำลายด่านชายแดนที่นางเฝ้ารักษา บนยอดพระราชวังสูงเสียดฟ้า เขาใช้นิ้วที่เปื้อนเลือดยกปลายคางนางขึ้น “องค์หญิงไม่ใช่หรือที่เคยตรัสว่าข้าเป็นสุนัขของพระองค์ แล้วเหตุใดบัดนี้แม้แต่จะมองข้าสักหนก็ยังไม่กล้า” นางหัวเราะเยาะด้วยความชิงชัง “จะฆ่าจะแกงก็เชิญ หากข้าขมวดคิ้วแม้แต่น้อย ก็ไม่คู่ควรเป็นเลือดเนื้อเชื้อไข่แห่งตระกูลเยี่ยน!” ทว่าเขากลับโน้มกายลง สวมโซ่ทองเย็นเยียบลงบนข้อมือนาง “สิ่งที่ข้าต้องการ มีเพียงให้องค์หญิงมีชีวิตอยู่ต่อไป—” “มีชีวิตอยู่เพื่อดูว่าข้าจะหักทำลายกระดูกแห่งความหยิ่งทะนงของพระองค์ และทำลายแผ่นดินของพระองค์อย่างไร!” แท้จริงแล้ว นับตั้งแต่แรกพบกันในคืนน้ำค้างหิมะ เกมล่าอันสลับสถานะระหว่างนายพรานกับเหยื่อ ก็ได้เวียนกลับตาลปัตรไปแล้วแต่แรก